Καλώς ήλθατε στο Άγνωστο Forum

Άγνωστο Forum

Αποστολέας Θέμα: Παρουσιάζεται επάνω έτσι; Και μου λέει πάμε. Εμένα η ζωή μου αρχίζει απ'την αρχή  (Αναγνώστηκε 868 φορές)

Δεκέμβριος 24, 2016, 12:57:32 μμ
  • Divide And Conquer
  • Διαχειριστής
  • Μέγας Παλαιός
  • *****
  • Μηνύματα: 539
  • Δημοτικότητα: +205/-0
  • Speak of the Devil and he shall appear.
    • https://www.facebook.com/dacdark
Ένα υπέροχο απόσπασμα από την ταινία "Ας περιμένουν οι γυναίκες" του Σταύρου Τσιώλη. Ένας εξαιρετικός διάλογος δύο αδερφικών φίλων, που παρουσιάζει όλους τους φόβους, τις ανασφάλειες, τα πάθη, τα ιδανικά του πρωταγωνιστή (και εδώ που τα λέμε των περισσοτέρων ανδρών) μέσα από υποθετική εξέλιξη του έρωτα του πρωταγωνιστή εκτός γάμου. Είμαι σίγουρος πως πολλοί άντρες θα ταυτιστούν, ή τέλος πάντων θα δουν ένα κομμάτι του χαρακτήρα τους σε αυτό το απόσασμα. Εγώ πάντα το κάνω τουλάχιστον... Για τις γυναίκες δεν είμαι σίγουρος ότι θα το καταλάβουν. Και δεν το λέω υπό την έννοια ότι δεν μπορούν να το αντιληφθούν. Έχει να κάνει με την διαφορά ψυχολογία και τον τρόπο σκέψης της γυναίκας και του άντρα (στους περισσότερους τουλάχιστον).

Παρουσιάζεται απάνω έτσι; Και μου λέει πάμε. Εμένα η ζωή μου αρχίζει απ'την αρχή.
Πάνο. Σκέφτομαι πως έρχεται το κορίτσι και σου λέει πάμε. Τη βάζεις στο φορτηγό και πάτε; Και γίνεται μαύρο από πάνω μέχρι κάτω; Γιατί δεν απαντάς;
Γιατί περιμένω να δω που το πας.
Πουθενά δεν το πάω. Μιλάω βάσει μιας λογικής. Θα αναγκαστείς να αγοράσεις καινούργιο αυτοκίνητο, όχι Mercedes αλλά οπωσδήποτε Convertible. 10 εκατομύρια. Που θα την πας; Θα την νοικιάζεις δωματιάκι στη Θάσο; Όχι. Porto-Cara σουίτα. Το βράδυ αυτή θέλει casino. Κι άμα τη πάει εντάξει. Άμα δεν τη πάει; Είσαι άνθρωπος εσύ που θα την πεις παίξε οικονομικά ή θα την πεις παίξε εδώ είμαι εγώ;
Θα την πω "Παίξε εγώ είμαι εδώ".
Αλλά τελειώνει το καλοκαίρι. Το χειμώνα κατεβαίνετε Θεσσαλονίκη. Θα της νοικιάζεις ρετιρέ στο Πανόραμα. Θα τρώτε στα καλά μαγαζιά. Πίσω σου έχεις αφήσει γυναίκα, τρία παιδιά, άρρωστη αδερφή και γέρο πατέρα. Πεινάνε. Κι εσύ τρως στη Πριγκιπόνησο και ξαφνικά βλέπεις τη Φωτούλα και το Διονυσάκη και ζητιανεύουν στα τραπέζια. Τι κάνεις εκείνη την ώρα;
Ρίχνω σκοινί και πνίγουμαι.
Το κορίτσι αυτό θα είναι κάπου από Φάληρο Γλυφάδα. Και τη παίρνεις τη Κυριακή στο γήπεδο με τον Ολυμπιακό και κάνει έτσι ο Ίβιτς και πέφτει δήθεν στην μικρή περιοχή και ζητάνε οι γαύροι πέναλτι. Και πετάγεται αυτή και φωνάζει πέναλτι. Τι κάνεις εσύ μπροστά στους Παοκτζίδες μια ζωή εξέδρα;
Τη πνίγω.
Σε ξέρω γι' αυτό μιλάω.
Το ίδιο το κορίτσι για να σε σώσει θα σου πει "Πάνο τελειώσαμε εδώ".
Κι εσύ χτυπημένος, μόνος, ένα πρωί θα παρουσιαστείς στον εισαγγελέα. Η ποινή λόγω προτέρου εντίμου βίου θα είναι δεκαπέντε χρόνια. Ένα πρωί θα ανοίξει η πόρτα και θα βγεις από τη φυλακή. Θα κοιτάξεις κάτω τη Θεσσαλονίκη. Τα παιδιά σου θα έχουν αποκατασταθεί. Η Μαρίκα θα συζεί με άλλον. Ο πατέρας σου έχει πεθάνει κι η αδερφή σου έγκλειστη σε κάποιο ψυχιατρείο. Κι εσύ θα κατέβεις στο λευκό πύργο, θα κάνεις μια βόλτα και κανένας δε θα σε καλωσορίσει. Δεν θα γυρίσει να σου πει καλημέρα.
"Διότι οι άνθρωποι δεν συγχωρούν αυτούς που από έρωτα εκπέσανε".



Δεν χρειάζεται να λες τι ξέρεις αλλά να ξέρεις τι λες. Σωκράτης.

Ακολουθήστε με στο Facebook
https://www.facebook.com/dacdark