Καλώς ήλθατε στο Άγνωστο Forum

Άγνωστο Forum

Αποστολέας Θέμα: 3ο ΜΕΡΟΣ Ο αριθμός 42  (Αναγνώστηκε 766 φορές)

Ιανουάριος 02, 2017, 09:42:27 μμ
  • Μύστης
  • ***
  • Μηνύματα: 147
  • Δημοτικότητα: +5/-0
https://youtu.be/aboZctrHfK8

Συνέχεια από http://www.agnosto.gr/index.php?topic=141.0

Δεν είναι σημαντικό να πιστεύεις. Σημαντικό είναι να αρχίσεις να παρατηρείς το μοτίβο.

Με την προτροπή
Ερευνήστε, προσθέστε, διορθώστε.


Μαγικός κύβος 3x3x3 – αριθμοί από 1 έως 27.



Κάθε στήλη οριζόντια ή κάθετη δίνει άθροισμα 42

Β Κορ. 13,1 Δια τρίτην τώρα φοράν έρχομαι προς σας. Η Γραφή λέγει, ότι “εις την μαρτυρίαν δύο μαρτύρων και τριών θα σταθή και θα είναι έγκυρος κάθε λόγος”.

Ψάχνουμε μέσα στους αριθμούς, για να αναγνωρίσουμε… αλλά χρειαζόμαστε 2 ή 3 μάρτυρες για να εδραιωθεί ο Λόγος, η Αλήθεια.  Πού βρίσκεται ο Λόγος η Αλήθεια;

Β Κορ. 11,24 ὑπὸ Ἰουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον,

Από τους Ιουδαίους 5 φορές = Πεντάτευχος του Μωυσή
σαράντα παρά μίαν = 39 βιβλία της ιουδαϊκής Βίβλου
ἔλαβον = Ο Παύλος ο λειτουργός του ευαγγελίου για τους Εθνικούς


Λουκ. 12,48 ὁ δὲ μὴ γνούς, ποιήσας δὲ ἄξια πληγῶν, δαρήσεται ὀλίγας. παντὶ δὲ ᾧ ἐδόθη πολύ, πολὺ ζητηθήσεται παρ᾿ αὐτοῦ, καὶ ᾧ παρέθεντο πολύ, περισσότερον αἰτήσουσιν αὐτόν.

(Εκείνος δε που δεν εγνώρισε το θέλημα του Κυρίου, έκαμε δε πράξεις αξίας τιμωρίας, θα τιμωρηθή με ολίγας μαστιγώσεις. Εις εκείνον που εδόθη πολύ, θα του ζητηθή και πολύ)

παντὶ δὲ ᾧ ἐδόθη πολύ = 39 βιβλία της ιουδαϊκής Βίβλου
ὁ δὲ μὴ γνούς, ποιήσας δὲ ἄξια πληγῶν, δαρήσεται ὀλίγας = 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης
ὁ δὲ μὴ γνούς = Εθνικοί


Τέσσερα Ευαγγέλια: [1] κατά Ματθαίον, [2] κατά Μάρκον, [3]   κατά Λουκάν, [4] κατά Ιωάννην
 [5] Πράξεις Αποστόλων
επιστολές Απ. Παύλου: [6] προς Ρωμαίους, [7]   προς Κορινθίους Α, [8] προς Κορινθίους B, [9] προς Γαλατάς, [10] προς Εφεσίους, [11]   προς Φιλιππησίους, [12] προς Κολοσσαείς, [13] προς Θεσσαλονικείς Α, [14] προς Θεσσαλονικείς B, [15]   προς Τιμόθεον Α, [16] προς Τιμόθεον B, [17] προς Τίτον, [18] προς Φιλήμονα, [19] προς Εβραίους
Καθολικές επιστολές: [20] Ιακώβου, [21]   Πέτρου Α, [22]   Πέτρου Β, [23]   Ιωάννου Α, [24] Ιωάννου B, [25] Ιωάννου Γ, [26] Ιούδα
[27] Αποκάλυψη Ιωάννη

Αποκ. 13,4 -5  καὶ προσεκύνησαν τῷ δράκοντι τῷ δεδωκότι τὴν ἐξουσίαν τῷ θηρίῳ, καὶ προσεκύνησαν τῷ θηρίῳ λέγοντες· τίς ὅμοιος τῷ θηρίῳ; τίς δύναται πολεμῆσαι μετ᾿ αὐτοῦ; καὶ ἐδόθη αὐτῷ στόμα λαλοῦν μεγάλα καὶ βλασφημίαν· καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία πόλεμον ποιῆσαι μῆνας τεσσαράκοντα δύο.

καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία … μῆνας τεσσαράκοντα δύο (τρία έτη και μισό) … διαιρεμένο σε 3 μέρη …Χρόνος Χρόνοι Και διαίρεση του Χρόνου (Δανιήλ)

Α Παραλ. 21,1 Ο διάβολος όμως εισεχώρησεν στον ισραηλιτικόν λαόν και παρεκίνησε τον Δαυίδ να κάμη αρίθμησιν του λαού. αρίθμησιν του λαού …

Αυτό είναι το σήμα του, «μετράει» τον άνθρωπο. Ο αριθμός 42 είναι ένας από τους αριθμούς του. Ο Χρόνος της δύναμής του. Το αποτύπωμά του. Ένας κλέφτης που χρησιμοποιεί τη δημιουργία του Θεού.  Τον αναγνωρίζουμε από τον Λόγο.

Η ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΤΟΥ ΛΗΣΤΗ ΤΗΣ ΒΑΒΥΛΩΝΑΣ

Από τον μαγικό κύβο παίρνουμε τη σειρά 9 – 11 – 22 και την ανάλογη σειρά των βιβλίων της Κ.Δ.: [9] προς Γαλατάς – [11] προς Φιλιππησίους – [22] Πέτρου Β

[9] προς Γαλατάς

Γαλ. 5,18-21  εἰ δὲ Πνεύματι ἄγεσθε, οὐκ ἐστὲ ὑπὸ νόμον.  φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός, ἅτινά ἐστι μοιχεία, πορνεία, ἀκαθαρσία, ἀσέλγεια, εἰδωλολατρία, φαρμακεία, ἔχθραι, ἔρεις, ζῆλοι, θυμοί, ἐριθεῖαι, διχοστασίαι, αἱρέσεις, φθόνοι, φόνοι, μέθαι, κῶμοι καὶ τὰ ὅμοια τούτοις, ἃ προλέγω ὑμῖν καθὼς καὶ προεῖπον, ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν.

Τα έργα της σάρκας δηλώθηκαν και είναι 18

… Γαλ. 5,18 εἰ δὲ Πνεύματι ἄγεσθε, οὐκ ἐστὲ ὑπὸ νόμον.  … Γαλ. 5,22-24 ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πρᾳότης, ἐγκράτεια· κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις.
… εἰ δὲ Πνεύματι ἄγεσθε, οὐκ ἐστὲ ὑπὸ νόμον … αλλά καρπὸς τοῦ Πνεύματός


καρποί του Πνεύματος = 9
ἔργα τῆς σαρκός = 18 διαιρεμένα σε 27 μέρη 18/27= .666


[11] προς Φιλιππησίους

μερικοί κηρύττουν τον Χριστόν…

Φιλιπ. 1,15-17  τινὲς μὲν καὶ διὰ φθόνον καὶ ἔριν, τινὲς δὲ καὶ δι᾿ εὐδοκίαν τὸν Χριστὸν κηρύσσουσιν· οἱ μὲν ἐξ ἐριθείας τὸν Χριστὸν καταγγέλλουσιν, οὐχ ἁγνῶς, οἰόμενοι θλῖψιν ἐπιφέρειν τοῖς δεσμοῖς μου· οἱ δὲ ἐξ ἀγάπης, εἰδότες ὅτι εἰς ἀπολογίαν τοῦ εὐαγγελίου κεῖμαι.

τινὲς φθόνον καὶ ἔριν … οἱ δὲ ἐξ ἀγάπης

φθόνον καὶ ἔριν = 2/3 = .666

22 (=2Π2) Πέτρου Β

ανεφάνησαν ψευδοπροφήται καθώς και ψευδοδιδάσκαλοι

Β Πε. 2,2 Και πολλοί θα παρασυρθούν από αυτούς και θα ακολουθήσουν τας διαφόρους αυτών ακολασίας. Εξ αιτίας αυτών θα βλασφημηθή ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας.

ψευδοπροφήται και ψευδοδιδάσκαλοι = 2/3 = .666

Αποκ. 15,2  καὶ εἶδον ὡς θάλασσαν ὑαλίνην μεμιγμένην πυρί, καὶ τοὺς νικῶντας ἐκ τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ καὶ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἑστῶτας ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν ὑαλίνην, ἔχοντας τὰς κιθάρας (= λύρες) τοῦ Θεοῦ.
…καὶ τοὺς νικῶντας ἐκ τοῦ θηρίου… ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ …

Δαν. 7,25 καὶ λόγους πρὸς τὸν Ὕψιστον λαλήσει καὶ τοὺς ἁγίους Ὑψίστου παλαιώσει καὶ ὑπονοήσει τοῦ ἀλλοιῶσαι καιροὺς καὶ νόμον. καὶ δοθήσεται ἐν χειρὶ αὐτοῦ ἕως καιροῦ καὶ καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ.


3x14 = 42
14 = θάνατος


Στο κέντρο του μαγικού κύβου 3x3x3, βρίσκεται ο αριθμός 14 ο αριθμός του θανάτου και όχι της ζωής. Η καρδιά του «καιροῦ καὶ καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ» και του αριθμού 42 είναι ο θάνατος.

Γιατί το 14 αντιπροσωπεύει τον θάνατο;
Η απάντηση είναι κρυμμένη μέσα στον Λόγο. Η ζωή είναι στο αίμα και αυτό είναι που ραντίζεται πάνω στα κέρατα του θυσιαστηρίου ή χύνεται πάνω σε έναν πέτρινο βωμό, πρόκειται για τη «σφαγή» θυσίας.

Αν θυμόμαστε τις θυσίες του Βαλαάμ : 3 κατάρες μετατράπηκαν σε 3 ευλογίες πάνω σε 3 υψηλά μέρη 3x3x3.

Πάνω σε 7 βωμούς προσφέροντας 14 θυσίες
Πάνω σε 21 βωμούς προσφέροντας 42 θυσίες


7+14+21 Μας θυμίζει κάτι;
Ας κοιτάξουμε την κεντρική σειρά του μαγικού κύβου.

Ο ίδιος τρόπος που ο διάβολος χρησιμοποιεί τις νέες γενεές για να πετύχει τον σκοπό του. Ο ίδιος τρόπος που ο Ένας Αληθινός Θεός διασφαλίζει το ίδιο αποτέλεσμα. Δυστυχώς ο αριθμός θανάτων παραμένει ο ίδιος στα αχνάρια του 14. 

Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το βιβλίο της Αποκάλυψης, εάν δεν κατανοήσουμε πρώτα τα εδάφια που αφορούν τον Βαλαάμ.
Τα αχνάρια (μοτίβα) δεν αλλάζουν ποτέ.  Το μόνο που αλλάζει είναι ο χρόνος και οι άνθρωποι.
Ο Δημιουργός των Πάντων είναι Αγέννητος, Αιώνιος και Αμετάβλητος.

3 κατάρες μετατράπηκαν σε 3 ευλογίες πάνω σε 3 υψηλά μέρη 3x3x3.

Πάνω σε 7 βωμούς
Εγώ σε εκάλεσα να καταρασθής τους εχθρούς μου
προσφέροντας 14 θυσίες → 14 ΘΥΣΙΑ ΑΘΩΩΝ 

Πάνω σε 14 βωμούς
Δεν θα τους ίδης όλους.  αλλά ένα μέρος από τον λαόν αυτών.
προσφέροντας 28 θυσίες → 28  ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΟΜΑΔΑ

Πάνω σε 21 βωμούς
θα σε οδηγήσω εις άλλον τόπον•… και από εκεί μου καταρασθής τον λαόν.
προσφέροντας 42 θυσίες → 42 ΑΛΛΑΓΗ ΘΕΜΕΛΙΩΝ

3 κατάρες μετατράπηκαν σε 3 ευλογίες πάνω σε 3 υψηλά μέρη 3x3x3.

Πάνω σε 7 βωμούς - 7 Σφραγίδες της Αποκάλυψης
Πάνω σε 7 βωμούς - 7 Σάλπιγγες της Αποκάλυψης    
Πάνω σε 7 βωμούς - 7 Φιάλες της Αποκάλυψης

3X14=42 Γενεαί

Ματθ. 1,17 Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ Ἀβραάμ ἕως Δαυΐδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ Δαυΐδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ Χριστοῦ γενεαὶ δεκατέσσαρες.

Πραξ. 1,24- 26 Και προσηυχήθησαν οι μαθηταί και είπαν• “Συ, Κυριε, που γνωρίζεις τας καρδίας όλων, φανέρωσε και ανάδειξε εκείνον, που εδιάλεξες, ένα από τους δύο τούτους, δια να λάβη, σαν θείον λαχνόν, το αξίωμα της υπηρεσίας αυτής, δηλαδή το αποστολικόν, από το οποίον εξέπεσε ο Ιούδας, δια να πορευθή στον τόπον της καταδίκης, που του ήρμοζε”.

Και έβαλαν κλήρους με τα ονόματα των δύο και έπεσε ο κλήρος στον Ματθίαν, ο οποίος και συνκατεψηφίσθη μαζή με τους ένδεκα Αποστόλους.

Ιησούς Χριστός → Ο πρώτος καρπός συνκατεψηφίσθη μεταξύ των παραβατών
Ιούδας → πέθανε για το βρώμικο κέρδος
Πιστοί Απόστολοι → Το σιτάρι = 11+1 Μαρτύρησαν για τον Λόγον.
Και οι 14 πέθαναν ώστε να εκπληρωθεί ο Λόγος του Θεού. 

Δαν. 12,4  καὶ σύ, Δανιήλ, ἔμφραξον τοὺς λόγους καὶ σφράγισον τὸ βιβλίον ἕως καιροῦ συντελείας, ἕως διδαχθῶσι πολλοὶ καὶ πληθυνθῇ ἡ γνῶσις. -
« Τελευταία τροποποίηση: Ιανουάριος 11, 2017, 10:25:46 μμ από filarianna1 »
Ιανουάριος 03, 2017, 10:58:06 πμ
Απάντηση #1
  • Νέο Μέλος
  • *
  • Μηνύματα: 24
  • Δημοτικότητα: +2/-0
    • Μέρες Παράξενες
Εγω θα αφησω εδω μονο το ακολουθο:

Ο Ώρος. Είναι ο Θεός Ήλιος της Αιγύπτου το 3000 π.Χ. είναι η προσωποποίηση του Ήλιου κι η ζωή του συμβολίζει τις κινήσεις του στον ουρανό. Από τα αρχαία ιερογλυφικά της Αιγύπτου, γνωρίζουμε πολλά για τον ουράνιο μεσσία. Για παράδειγμα, ο Ώρος δήλωνε τον Ήλιο ή το φως κι είχε έναν ορκισμένο εχθρό τον Σεθ. Κι ο Σεθ ήταν η προσωποποίηση του σκότους ή της νύχτας.

Κάθε πρωί, ο Ώρος κέρδιζε την μάχη απέναντι του Σεθ, αλλά το βράδυ ο Σεθ υπερνικούσε τον Ώρο και τον έστελνε στον κόσμο των νεκρών. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το σκοτάδι ενάντια στο φως ή το καλό εναντίον του κακού, είναι από τις αρχαιότερες και πιο γνωστές διαμάχες. Και εκδηλώνεται σε πολλά επίπεδα μέχρι και στις μέρες μας. Σε γενικές γραμμές, η ιστορία του Ώρου έχει ως εξής: Ο Ώρος γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, από την παρθένα Ίσιδα-Μαρία.

Την γέννηση του σηματοδότησεένα αστέρι στην Ανατολή, το οποίο ακολούθησαν 3 βασιλιάδες για να βρουν και να στολίσουν τον νεογέννητο σωτήρα. Σε ηλικία 12 χρόνων δίδασκε άλλα παιδιά. Στην ηλικία των 30 χρόνων βαφτίστηκε από τον Άναπα και ξεκίνησε το κήρυγμα του. Ο Ώρος είχε 12 μαθητές, με τους οποίους ταξίδευε παρέα κάνοντας θαύματα, όπως να θεραπεύει τους αρρώστους και να περπατάει στο νερό.

Ήταν γνωστός με πολλά τιμητικά ονόματα, όπως «αλήθεια», «το φως», «ο αγαπημένος γιος Του», «ο καλός ποιμένας», «ο αμνός του Θεού», και άλλα πολλά. Αφού τον πρόδωσε ο Τυφών, ο Ώρος σταυρώθηκε, θάφτηκε για τρεις μέρες και μετά αναστήθηκε. Αυτά τα στοιχειά του Ώρου, αυθεντικά ή όχι, έχουν εισχωρήσει σε πολλούς άλλους λαούς και πολλοί άλλοι Θεοί έχουν γενικά το ίδιο μυθολογικό υπόβαθρο.

Ο Aτυς από την Φρυγία, γεννημένος από την παρθένα Νάνα στις 25 Δεκεμβρίου. Τον σταύρωσαν, τον έκλεισαν σε τάφο και μετά από τρεις μέρες αναστήθηκε.

Ο Κρίσνα της Ινδίας, από την παρθένα Ντεβέκι με ένα αστέρι να σημαίνει την γέννηση του. Έκανε θαύματα με τους μαθητές του κι αναστήθηκε μετά τον θάνατο του.

Ο Διόνυσος της Ελλάδας, γεννήθηκε από μια παρθένα στις 25 Δεκεμβρίου ήταν περιπλανώμενος δάσκαλος κι έκανε θαύματα, όπως να αλλάζει το νερό σε κρασί. Τον αποκαλούσαν «Βασιλέα των βασιλέων», «μοναχογιό Του», «Α και Ω» και πολλά άλλα. Και μετά το θάνατο του αναστήθηκε.

Ο Μίθρα της Περσίας, γεννημένος από μια παρθένο στις 25 Δεκεμβρίου. Είχε 12 μαθητές κι έκανε θαύματα. Μετά τον θάνατο του έμεινε θαμμένος για τρεις μέρες, μέχρι να αναστηθεί. Τον αποκαλούσαν «η αλήθεια», «το φως», και πολλά παρόμοια. Έχει ενδιαφέρον ότι η μέρα λατρείας του Μίθρα ήταν η Κυριακή.

Το θέμα είναι ότι υπάρχουν ένα σωρό σωτήρες από κάθε περίοδο στον κόσμο που έχουν αυτά τα βασικά γνωρίσματα.

Το ερώτημα παραμένει.

Γιατί όλα αυτά τα κοινά χαρακτηριστικά; Γιατί η γέννηση από παρθένα στις 25 Δεκεμβρίου; Γιατί να μένουν πεθαμένοι για 3 μέρες, μέχρι να αναστηθούν; Γιατί οι 12 μαθητές ή ακόλουθοι;

Για να το απαντήσουμε, ας μελετήσουμε τον πιο πρόσφατο από τους ουράνιους μεσσίες.

Ο Ιησούς Χριστός γεννήθηκε από την παρθένο Μαρία στις 25 Δεκεμβρίου στην Βηθλέεμ. Την γέννηση του σήμανε ένα αστέρι από την Ανατολή, που το ακολούθησαν 3 βασιλιάδες για να βρουν και να προσφέρουν δώρα στον νέο σωτήρα. Στα 12 του δίδασκε άλλα παιδιά και στα 30 βαφτίστηκε από τον Ιωάννη τον Βαφτιστή. Και μετά ξεκίνησε το κήρυγμα του. Ο Ιησούς ταξίδευε με 12 μαθητές και έκανε θαύματα, όπως να θεραπεύει τους αρρώστους, να περπατάει στο νερό, να ανασταίνει τους νεκρούς.. είναι επίσης γνωστός ως «ο Βασιλεύς των Βασιλέων», «ο Υιός του Θεού», «το φως του κόσμου», «το Α και το Ω», «ο αμνός του Θεού» και πολλά άλλα. Αφού τον πρόδωσε ο μαθητής του, ο Ιούδας, για 30 αργύρια, σταυρώθηκε, έμεινε θαμμένος για τρεις μέρες κι έπειτα αναστήθηκε, κι ανήλθε στους ουρανούς.



Καταρχήν, η ακολουθία γεννήσεων έχει να κάνει με την αστρολογία. Το αστέρι στην Ανατολή είναι ο Σείριος, το πιο λαμπρό αστέρι, που στις 25 Δεκεμβρίου ευθυγραμμίζεται με τα 3 λαμπρότερα αστερία της ζώνης του Ωρίωνα. Αυτά τα 3 αστέρια έχουν την ονομασία τους από αρχαιοτάτων χρόνων «οι 3 Βασιλιάδες». Και οι 3 Βασιλιάδες μαζί με το λαμπρότερο αστέρι, τον Σείριο δείχνουν προς την ανατολή του Ήλιου στις 25 Δεκεμβρίου. Για αυτό οι 3 Βασιλιάδες ακολουθούν το αστέρι από την Ανατολή, προκειμένου να δουν την ανατολή την γέννηση του Ήλιου.

Η παρθένος Μαρία είναι ο αστερισμός Βίργκο, γνωστός Βίργκο ή παρθένος. Βίργκο στα λατινικά σημαίνει Παρθένος. Το αρχαίο λογότυπο για την Βίργκο είναι το παραλλαγμένο Μ. (m). Για αυτό κι η Μαρία, ομοίως με τις άλλες παρθένες, όπως η μητέρα του Άδωνη, η Μύρα ή η μητέρα του Βούδα Μάγια, ξεκινούν τα ονόματα τους από το Μ. Η Βίργκο ήταν επίσης γνωστή ως «ο οίκος του άρτου» κι η αναπαράσταση της ήταν μια παρθένα να κρατάει ένα δεμάτι στάρι. Αυτός ο οίκος του άρτου και το σιτάρι συμβολίζουν τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβρη, την περίοδο του θερισμού. Αντίστοιχα κι η Βηθλεέμ μεταφράζεται κυριολεκτικά σαν «οίκος του άρτου». Συνεπώς η Βηθλεέμ είναι μια αναφορά στον αστερισμό Βίργκο μια τοποθεσία στον ουρανό κι όχι στην γη.

Υπάρχει κι άλλο ένα πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο που λαμβάνει χώρα στις 25 Δεκεμβρίου, ή αλλιώς στο χειμερινό ηλιοστάσιο. Από το εαρινό στο χειμερινό ηλιοστάσιο, οι μέρες γίνονται μικρότερες και πιο κρύες. Και κοιτώντας από το βόρειο ημισφαίριο ο Ήλιος φαίνεται να κινείται προς τον νότο, να μικραίνει και να είναι ανεπαρκής. Η μικρές ημέρες κι η εξάλειψη της σοδειάς, όπως πλησιάζουμε στο χειμερινό ηλιοστάσιο συμβόλιζε για τους αρχαίους την πορεία προ του θάνατο. Ήταν ο θάνατος του Ηλίου. Και ως τις 22 Δεκεμβρίου, ο αφανισμός του Ήλιου, ήταν πια ολοφάνερος. Καθότι, κινούμενος προς τον νότο για 6 μήνες ο Ήλιος φτάνει στο χαμηλότερο σημείο στον ορίζοντα.

Και τότε συμβαίνει κάτι παράξενο:

Ο Ήλιος σταματά να κινείτε νότια και μένει σχεδόν σταθερός για 3 μέρες, (22, 23, 24, /12ου). Και σε αυτές τις 3 μέρες ο Ήλιος μένει στην κλίμακα του Σταυρού του Νότου, ή στον αστερισμό του Σταυρού. Και μετά από αυτό, στις 25 Δεκεμβρίου ο Ήλιος μετακινείτε μια μοίρα, αυτή τη φορά προς το βορρά προμηνύοντας μεγαλύτερες μέρες, ζεστασιά και την άνοιξη. Κι όπως είχε ειπωθεί: Ο Υιός πέθανε στον Σταυρό, έμεινε νεκρός για τρεις μέρες, μέχρι να αναστηθεί. Για αυτό ο Ιησούς κι αμέτρητοι άλλοι Θεοί του Ήλιου χαρακτηρίζονται από την σταύρωση, τον 3μερο θάνατο και την ανάσταση.

Είναι η μεταβατική περίοδος του Ήλιου, προτού αλλάξει πορεία ξανά προς το βόρειο ημισφαίριο, φέρνοντας την άνοιξη και κατ’ επέκταση τη σωτηρία. Παρόλα αυτά, δεν γιόρταζαν την ανάσταση του Ήλιου, μέχρι την εαρινή ισημερία ή αλλιώς το Πάσχα. Αυτό γίνεται επειδή την εαρινή ισημερία ο Ήλιος υπερνικά το σκοτάδι μιας κι από εκεί κι έπειτα, η μέρα διαρκεί περισσότερο από την νύχτα, κι αναδύονται οι αναζωογονητικές ουσίες της άνοιξης. Πιθανότατα, το πιο εμφανές αστρολογικό σύμβολο σχετικά με τον Ιησού, αφορά τους 12 μαθητές. Είναι απλά οι 12 αστερισμοί του ζωδιακού κύκλου πλάι στους οποίους ταξιδεύει ο Ιησούς, σαν τον Ήλιο. Για την ακρίβεια, ο αριθμός 12 χρησιμοποιείται κατά κόρον στην Βίβλο. Αυτό το κείμενο έχει την μεγαλύτερη δυνατή σχέση με την αστρολογία.

Γυρνώντας στον σταυρό του ζωδιακού κύκλου, την αλληγορική ζωή του Ήλιου αυτό δεν είναι απλά μια καλλιτεχνική ερμηνεία της κίνησης του Ηλίου. Ήταν επίσης ένα παγανιστικό, πνευματικό σύμβολο που η γνωστότερη μορφή του ήταν αυτή.

Αυτή δεν είναι κάποιο σύμβολο του Χριστιανισμού. Είναι μια παγανιστική αποδοχή του σταυρού του ζωδιακού κύκλου.

Ο Ιουστίνος Μάρτυρας, (100-165 μ.Χ) ένας από τους πρώτους ιστορικούς του Χριστιανισμού έγραψε: «Όταν λεμέ ότι ο Ιησούς Χριστός ο Δάσκαλος μας γεννήθηκε χωρίς σεξουαλική επαφή, σταυρώθηκε και πέθανε για να αναστηθεί και να ανέλθει και πάλι στους ουρανούς, δεν λέμε τίποτα διαφορετικό από αυτά που πιστεύουμε για τους γιους του Δια».

Σε ένα άλλο κείμενο του έγραψε: «Γεννήθηκε από μια παρθένα, ομοίως με όσα πιστεύουμε και για τον Περσέα».

Είναι φανερό το ότι τόσο ο Ιουστίνος, όσο κι οι άλλοι πρώιμοι Χριστιανοί ήξεραν πόσο πολύ έμοιαζε ο Χριστιανισμός στις παλιότερες παγανιστικές θρησκείες. Ο Ιουστίνος, όμως, είχε μια λύση. Κατά την άποψη του, τα έκανε όλα ο Διάβολος. Ο Διάβολος είχε προνοήσει να έρθει πριν τον Ιησού και να γεμίσει με τα στοιχεία του τον παγανιστικό κόσμο.

«Η χριστιανική θρησκεία είναι μια παρωδία της λατρείας του Ηλίου όπου τοποθετώντας έναν άνθρωπο, ονόματι Χριστό, στην θέση του Ηλίου του απέδωσαν την ιδία λατρεία, που αρχικά απέδιδαν στον Ήλιο». (Τόμας Πέιν 1737-1809).

Πιστεύω πως ο Χριστιανισμός δεν ήταν κάτι περισσότερο, από μια ρωμαϊκή ιστορία, που αναπτύχθηκε για πολιτικούς σκοπούς. Η αλήθεια είναι, ότι ο Ιησούς ήταν ηλιακή θεότητα της Γνωστικής Χριστιανικής Αίρεσης. Κι όπως όλοι οι παγανιστικοί Θεοί, ήταν μια μυθική μορφή. Λόγω της πολιτικής επιβολής εξιστορήθηκε η μορφή του Ιησού με σκοπό τον κοινωνικό έλεγχο.

Το 325 στη Ρώμη, ο Μ. Κωνσταντίνος συγκάλεσε το συμβούλιο της Νίκαιας.

Σε αυτό το συμβούλιο αναγνωρίστηκε το Χριστιανικό δόγμα σαν επίσημη θρησκεία.

Και ξεκίνησε η αιματοβαμμένη ιστορία του Χριστιανισμού (των χαλαστάδων). Για τα επόμενα 1.600 χρόνια το Βατικανό διατηρούσε την πολιτική του εξουσία σε όλη την Ευρώπη οδηγώντας σε «χαρούμενες» περιόδους, όπως οι Σκοτεινοί Αιώνες μαζί με διαφωτιστικά γεγονότα, όπως οι Σταυροφορίες κι η ιερά εξέταση. Από θρησκευτική άποψη, ο μύθος εξυπηρετεί στο να κατευθύνει τους ανθρώπους.

Δεν επικεντρώνονται στην σχέση της ιστορίας με την πραγματικότητα, αλλά στον σκοπό της. Η ιστορία δεν μπορεί να λειτουργήσει παρά μόνον εφόσον θεωρείται αληθινή από την κοινωνία ή το έθνος. Δεν συζητούν αν κάποιοι έχουν το θράσος να αμφισβητούν την εγκυρότητα αυτής της ιερής ιστορίας. Οι άρχοντες της πίστης δεν μπαίνουν σε διαδικασία διαλόγου μαζί τους. Τους αγνοούν, ή τους χαρακτηρίζουν βλάσφημους.
Όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να σε γράψει στ' αρχίδια του. Όταν αυτό που ήθελες πολύ το γράψεις στ' αρχίδια σου, τότε το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις.